Sylwetka absolwenta

 

Po trzyletnich studiach licencjackich (pierwszego stopnia) obejmujących wiedzę ogólną (podstawową) z pedagogiki, filozofii, socjologii i psychologii, a także wiedzę specjalistyczną, absolwent kierunku Praca socjalna dysponuje rzetelnym przygotowaniem teoretycznym o charakterze interdyscyplinarnym oraz praktycznym do pełnienia roli pracownika socjalnego. Absolwent potrafi dostrzec oraz samodzielnie rozwiązywać problemy, teoretyczne i praktyczne z zakresu swojego kierunku, a także jest nastawiony na działalność prospołeczną i samodoskonalenie.

Specyfika przygotowania zawodowego absolwenta kierunku Praca socjalna jest dostosowana do pracy polegającej na bezpośrednim kontakcie z ludźmi, na pomocy, opiece, ratownictwie i zabezpieczeniu społecznym. Z tego względu w toku studiów student poznaje zagadnienia z zakresu:


(a) historii i teorii pracy socjalnej oraz pomocy społecznej;

(b) metodyki działania w pracy socjalnej z jednostkami i grupami,
(c) projektowania socjalnego i animacji środowiskowej,
(d) funkcjonowania rodziny i środowiska lokalnego,

(e) ekonomii, prawa oraz polityki społecznej.

Po zakończeniu studiów absolwent wyposażony jest w kompetencje, umiejętności i sprawności niezbędne dla realizacji zadań stawianych przed pracownikiem socjalnym:


(a) prowadzenia badań i dokonywania diagnozy (analizy i oceny) sytuacji  i zjawisk będących przyczyną trudnego położenia jednostek, grup (w tym grup ryzyka) i społeczności lokalnych;
(b) stosowania metod i technik metodycznego działania w pracy socjalnej    oraz środków interwencji socjalnej,
(c) ewaluacji podejmowanych działań pomocowych;
(d) podejmowania działań profilaktycznych i opiekuńczo – wychowawczych:  na rzecz rodzin (zwłaszcza
w rodzinach dysfunkcyjnych i wielodzietnych), wobec osób niepełnosprawnych oraz ubóstwa, sieroctwa, bezdomności, bezrobocia, patologii społecznej (alkoholizmu, narkomanii, przestępczości, przemocy w rodzinie), nieprzystosowania społecznego, trudności w przystosowaniu do życia po opuszczeniu zakładu karnego, migracji oraz uchodźstwa;
(e) przywracania lub podtrzymywania właściwych interakcji między jednostkami a społeczeństwem (doskonalenia funkcjonowania społecznego);
(f) pobudzania samozaradności indywidualnej (działań samopomocowych) u osób, rodzin, grup i środowisk społecznych;
(g) kierowania służbami społecznymi i projektowania społecznego oraz inspirowania zmian społecznych;
(h) inicjowania nowych form pomocy osobom i rodzinom oraz powoływania instytucji świadczących pomoc – zwłaszcza w najbliższym środowisku lokalnym.

Absolwent po odbyciu studiów jest przygotowany do pracy w: regionalnych ośrodkach polityki społecznej,powiatowych centrach pomocy rodzinie i ośrodkach pomocy społecznej, a także do pracy: z rodzinami zastępczymi, w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, w domach pomocy społecznej dla osób starszych oraz niepełnosprawnych intelektualnie, psychicznie i fizycznie, w jednostkach organizacyjnych do spraw zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu, w ośrodkach wsparcia, w placówkach dla bezdomnych, alkoholików i narkomanów, w zakładach karnych, w ośrodkach dla uchodźców oraz w organizacjach pozarządowych zajmujących się diagnozowaniem i przeciwdziałaniem wyżej wymienionym problemom.


Previous page: Studenci-dziekanat
Następna strona: Biblioteka